Αυτό είναι το τίλιο

Τίλιο, φλαμούρι, φλαμουριά, φιλύρα. Πανέμορφο φυλλοβόλο δέντρο, που φτάνει 30 μ ύψος, και ζει μέχρι 200 χρόνια.

Τίλιο

Έχουμε μια μικρή φλαμουριά στην αυλή μας, 5-6 μέτρα ύψος, και είναι γεμάτη λουλούδια - οι μελισσούλες κάνουν πάρτυ!

Το αφέψημα τίλιου είναι χαλαρωτικό, αντι-υπερτασικό, διουρητικό (καλό για τα νεφρά) και εφιδρωτικό(κατά του πυρετού). Βοηθάει να χαλαρώσουμε πριν τον ύπνο, να διατηρούμε την πίεση σε χαμηλά επίπεδα, και τον χειμώνα ανακουφίζει από τα κρυολογήματα. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με το δέντρο και τις θεραπευτικές του ιδιότητες, οπότε δεν θα επεκταθώ.

Αυτήν την εποχή, μαζεύουμε το κοτσανάκι με τα άνθη και τα ξανθά λογχοειδή φυλλαράκια τους, τα αποξηραίνουμε και τα διατηρούμε όλον τον χρόνο.

Αυτό μαζεύουμε: άνθη και φυλλαράκι.

Αν έχετε την τύχη να έχετε κοντά σας ένα τέτοιο δέντρο λοιπόν, εκτός από τον ίσκιο του μπορείτε να απολαύσετε και τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Σύκο πράσινο γλυκό κουταλιού

Το πράσινο συκαλάκι, γίνεται τώρα την άνοιξη. Το μαζεύουμε μέσα με τέλος Απριλίου από τις αρσενικές συκιές, τον ορνό. Βρίσκονται διάσπαρτες στα χωράφια, και είναι απαραίτητες για να γονιμοποιηθούν οι θηλυκές συκιές που θα μας δώσουν τα σύκα τον Αύγουστο.
Αν λοιπόν αυτήν την εποχή, εντοπίσετε στην εξοχή καμιά συκιά γεμάτη πράσινα σφιχτά συκαλάκια, είναι  τα κατάλληλα για να φτιάξετε γλυκό του κουταλιού.

Προτιμώ να τα μαζεύω μεσαίου μεγέθους προς μικρά, σε μέγεθος το πολύ μέχρι ένα καρύδι, αλλά μπορείτε και μεγαλύτερα - αρκεί να μην είναι τεράστια κι έχουν σχηματίσει στο εσωτερικό τους σπόρια. Φοράω γάντια για να τα μαζέψω, γιατί δεν αντέχω το γάλα της συκιάς στο δέρμα μου.

Υλικά:
60 σύκα μέτρια
6 ποτήρια ζάχαρη
2 ποτήρια νερό
1 φλυτζ. γλυκόζη
γαλαζόπετρα όσο ένα ρεβύθι μόνο (από καταστήματα γεωπονικών)
αρμπαρόριζα ή βανίλια ή κακουλέ προαιρετικά για άρωμα

Εκτέλεση:
Την έχει τη διαδικασία του, αλλά δεν είναι δύσκολο, μόνο χρονοβόρο.
Κόβουμε το κοτσανάκι και γύρω γύρω τον αφαλό σε κάθε σύκο. Σκαλίζουμε και λίγο μέσα με ένα καρφί ή σουβλί για να εισχωρήσει καλύτερα το σιρόπι.

Βάζουμε να βράσει μπόλικο νερό. Μόλις πάρει βράση, ρίχνουμε τη γαλαζόπετρα και αυτή αφρίζει. Ρίχνουμε και τα σύκα και αφήνουμε να βράσουν 3-4 λεπτά.
Αδειάζουμε το νερό με τη γαλαζόπετρα, προσθέτουμε καθαρό και βάζουμε στη φωτιά. Ξαναβράζουμε 5 λεπτά, ξαναδειάζουμε, και ξανακάνουμε το ίδιο. Στο τρίτο βράσιμο θα πρέπει να βράσουν τόσο ώστε να μαλακώσουν και να τρυπιούνται με μια οδοντογλυφίδα, αλλά μην παραβράσουν, γιατί ξαναβράζουν με το σιρόπι.

Αδειάζουμε το νερό και βάζουμε κρύο. Το αφήνουμε μέχρι την άλλη μέρα αλλάζοντας 3-4 φορές τα νερά.
Την άλλη μέρα, σουρώνουμε τα σύκα. Βάζουμε στην κατσαρόλα τη ζάχαρη με το νερό, τη γλυκόζη και το αρωματικό της επιλογής μας αν χρησιμοποιήσουμε, και βράζουμε να μισοδέσει το σιρόπι. Ρίχνουμε τα σύκα και αφήνουμε να σιγοβράσουν μέχρι να δέσει καλά.
Αφήνουμε πάλι όλη νύχτα στην κατσαρόλα και την άλλη μέρα ελέγχουμε το δέσιμο του σιροπιού. Τα σύκα μπορεί να έχουν βγάλει νερό και να έχει αραιώσει, οπότε χρειάζεται να ξαναβράσει σε χαμηλή φωτιά για να ξαναδέσει.
Συσκευάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα.
Η γαλαζόπετρα χρειάζεται για να διατηρήσουν το καταπράσινο χρώμα τους. Αν την παραλείψετε, θα γίνουν καφετί.
Ταιριάζει πολύ μαζί με γιαούρτι ή με παγωτό βανίλια ή καϊμάκι.

Ρύζι με άγρια σπαράγγια

Τα άγρια σπαράγγια τα ξέρετε; Είναι η εποχή τους. Αν βρείτε, προσοχή στα αγκάθια!
Εμείς είχαμε μεγάλη συγκομιδή φέτος, γιατί κατά το τέλος Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου, πήγα μια βόλτα στις σπαραγγιές της περιοχής με το κλαδευτήρι, και τις κούρεψα 5-10 εκατοστά από το χώμα. Με αυτό το κλάδεμα πετάνε 10-15 σπαράγγια η κάθε ρίζα.

Πώς τρώγονται τώρα:
Σωτέ στο αντικολλητικό τηγάνι με λίγο βούτυρο και αλατοπίπερο είναι τέλειο συνοδευτικό για κρέας ή ψάρι.
Με αυγά - η καλύτερη ομελέτα.

Τηγανιτά με ρύζι (όπως στη φωτό). Απλά πράγματα. Ετοιμάζουμε ένα απλό ρύζι, όπως μας αρέσει. Σωτάρουμε τα σπαράγγια σε αντικολλητικό τηγάνι με λίγο βούτυρο ή ελαιόλαδο μέχρι να μαραθούν. Σερβίρουμε τα σπαράγγια πάνω στο ρύζι, και συνοδεύουμε με μια γενναία κουταλιά κατίκι ή γιαούρτι. Ρίχνουμε από πάνω το βούτυρο των σπαραγγιών ή λάδι, και χοντροτριμμένο πιπέρι.

Κολοκυθοκεφτέδες

Γενικά χρησιμοποιώ το τηγάνι όσο λιγότερο γίνεται. Τόσο για λόγους υγείας, όσο και γιατί δεν μου αρέσει η βαριά γεύση του τηγανητού, βρίσκω οτι καλύπτει την πραγματική γεύση των συστατικών. Οι ψευτοκεφτέδες όμως μας αρέσουν πολύ. Εχω λοιπόν τροποποιήσει πολλές από τις γνωστές παραδοσιακές συνταγές, ώστε να αποφεύγω το τηγάνι. Το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο γευστικά, και πολύ πιο υγιεινό.

Υλικά:

5 μέτρια κολοκυθάκια τριμμένα στο χοντρό τρίφτη, αλατισμένα και στυμένα

2 κρεμμυδάκια φρέσκα,

ανιθο και μαιντανό ψιλοκομμένα

500-600 γρ τυριά τριμμένα (εγώ βάζω ανθότυρο-φέτα-κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα σε ίσες ποσότητες)

2 αυγά

4 κουτ.σούπας αλεύρι

1 +1/2 κουτ.γλυκού μπέικιν

αλάτι - πιπέρι

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά μαζί σαν να είναι κιμάς και πλάθουμε μπιφτέκια.Για το ψήσιμο έχουμε τις εξής επιλογές:

1) Αλευρώνουμε και τηγανίζουμε - δεν το κάνω ποτέ!

2) Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, 25 λεπτά, μέσα στις θηκούλες για muffins, αλλά γεμισμένες μέχρι τη μέση.

Η ίδια συνταγή γίνεται πολύ ωραία και με κίτρινη κολοκύθα.Επίσης κάνω παραλλαγή ντοματοκεφτέδων, με ντομάτα κομμένη κυβάκια, αλατισμένη και στυμένη - εδώ όμως αλλάζω τα μυρωδικά και βάζω δυόσμο φρέσκο ή ρίγανη.

Γλυκό κουταλιού φράουλα

Καλοκαιρινό κέρασμα του παλιού καιρού, ένα γλυκό του κουταλιού, και ένα ποτήρι κρύο νερό

Υλικά:

1 κιλό φράουλες ώριμες αλλά όχι λειωμένες κατά προτίμηση μικρές

1 κιλό ζάχαρη

1 φλυτζανάκι του καφέ νερό (μόνο!)

Κοβουμε το κοτσανάκι και πλένουμε τις φράουλες. Τις βάζουμε στην κατσαρόλα, σε μέτρια φωτιά, με το νερό, και από πάνω τη ζάχαρη. Οι φράουλες βγάζουν πάρα πολύ νερό, γι αυτό δεν βάζουμε σχεδόν καθόλου.

Προσοχή: Δεν ανακατεύουμε καθόλου, για να μήν λειώσουν οι φράουλες - αλλιώς θα κάνουμε μαρμελάδα.Μόλις αρχίσει να βράζει χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αφαιρούμε τον αφρό που σχηματίζεται για να γίνει το σιρόπι καθαρό και διαυγές. Θα χρειαστεί περίπου 30'-40' λεπτά σιγανό βράσιμο.

Μπισκότα γεμιστά νηπιαγωγείου

Κέρασμα γενεθλίων για τα παιδάκια του νηπιαγωγείου. Τα μικρά ενθουσιάστηκαν και ζήταγαν από τη δική μου να δώσουμε τη συνταγή για να τα φτιάξουν κι εκείνα με τις μαμάδες τους.

 

Για να κεράσουμε 50 παιδάκια (μην μείνει παραπονεμένη η άλλη τάξη) και τις δασκάλες, χρησιμοποιήσαμε:

Μυρωδικά στο αλάτι - herb salt

Αλάτι με μυρωδικά για χρήση στην κουζίνα και στο μπάρμπεκιου,
αλλά και ωραίο μικρό-οικονομικό-πρωτότυπο δωράκι για φιλαράκια που ασχολούνται με τις γεύσεις.

Γίνεται πολύ εύκολα, χτυπώντας στο μούλτι χοντρό αλάτι μαζί με μυρωδικά. Φυλάσσεται σε βαζάκι στο ντουλάπι επ'αόριστον, μια και το αλάτι συντηρεί θαυμάσια τα μυρωδικά. Μή σας φοβίζει η υγρασία των μυρωδικών, πρακτικά παστώνονται από το αλάτι και δεν χαλάνε. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί αμέσως, αλλά όσο μένει ανακατεύονται τα αρώματα και γίνεται καλύτερο. Όταν ανοίγεις το βαζάκι μετά από 3-4 μέρες μυρίζει υπέροχα. Προσοχή στην ποσότητα, θέλει λιγότερο γιατί "πιάνει" στο φαγητό.

Πώς χρησιμοποιήται:

• Αντί για το σκέτο αλάτι στα μαγειρευτά, στα ρεβύθια, στους γίγαντες.
• Αλατίζουμε κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι, αλλά και μανιτάρια, φέτες μελιτζάνας για ψήσιμο στη σχάρα ή στο γκρίλ.
• Αλατίζουμε πατάτες για το φούρνο.
• Φέτες μπαγιάτικου ψωμιού, ραντίζονται με ελαιόλαδο και πασπαλίζονται με λίγο από αυτό το αλάτι, και ψήνονται στο γκρίλ, στη σχάρα ή την τοστιέρα. Σερβίρονται ζεστές με τυριά, ελιές, ντομάτα φρέσκια ή λιαστή, ακόμα και με πελτέ.
• Δίνει γεύση στα λαδόξυδα και στα λαδολέμονα για τις σαλάτες μας.
• Μπορεί να μπεί στο φούρνο σε 120 βαθμούς με αέρα, απλωμένο πάνω σε λαδόκολλα για να στεγνώσει, και μετά να χρησιμοποιηθεί με το μύλο του αλατιού.
• Το πάμε δωράκι σε όποιον μπορεί να το εκτιμήσει.

Έφτιαξα δυο γεύσεις. Οι αναλογίες που δίνω είναι ενδεικτικές φυσικά, μπορούν να τροποποιηθούν κατά τις προτιμήσεις του κάθε μάγειρα. Τα χτυπάμε όλα μαζί στο μούλτι 3-4 λεπτά, και έτοιμο.

Δεντρολίβανο, θυμάρι, πιπέρι, λεμόνι.
1 κούπα αλάτι χοντρό
1 κουτ. γλυκού ζάχαρη
1 κουτ. σούπας κόκκους πιπέρι
1/2 φλυτζ. τσαγιού φρέσκα φύλλα δεντρολίβανου
2 κουτ.σούπας φρέσκα φύλλα θυμαριού
Ξύσμα ενός λεμονιού

Φασκόμηλο, θυμάρι, σκόρδο, πιπέρι, λεμόνι.
Αυτό ταιριάζει πολύ με λευκά κρέατα, κοτόπουλο, χοιρινό και γαλοπούλα, και για σκορδόψωμα.

1 κούπα αλάτι χοντρό
1 κουτ. γλυκού ζάχαρη
1 κουτ. σούπας κόκκους πιπέρι
1/2 φλυτζ. τσαγιού φρέσκα φύλλα φασκόμηλου
2 κουτ.σούπας φρέσκα φύλλα θυμαριού
2 σκελίδες σκόρδο χωρίς το φύτρο
Ξύσμα ενός λεμονιού

Τα δίκια της ζωής

Η Δήμητρα γύρισε σήμερα από το σχολείο, και άρχισε να τραγουδάει κάτι παλιό που είχα ξεχάσει:

Τραγούδι λέω δυνατά
ν' ακούσουν όλα τα παιδιά
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό
να βγουν στην κοινωνία

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής
Να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις!

Στολίδια

Να σας δείξω και μια δημιουργία μου. Σύνθεση από υφασμάτινα λουλούδια, ημιπολίτιμους λίθους και μαργαριτάρια, που φοριέται ως καρφίτσα ή στο χέρι. Ακόμα, μπορεί να στολίσει μια ζώνη ή μια τσάντα

Φραουλένιο σκουφάκι

Είχα καιρό να σας δείξω το παιδάκι μου, τον θησαυρό του κόσμου, έτσι δεν είναι;

Το σκουφάκι αυτό έκανε θραύση στο νηπιαγωγείο!

Την ιδέα για τα φρουτάκια, την είχε πάρει το μάτι μου κάποια στιγμή στο ίντερνετ. Το μαστόρεψα με τα πρώτα κρύα, για να πείσω τη Δήμητρα να φοράει σκουφί, γιατί δεν ήθελε, και με το χιόνι, μου έβγαινε έξω ελεύθερη κι ωραία με το μαλλί να ανεμίζει και τα αυτάκια να παγώνουν. Το έπλεξα με το βελονάκι σε ένα απόγευμα και έγινε το αγαπημένο της αξεσουάρ, μια και η φράουλα εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο της φρούτο! Ναι - ναι... φράουλες σκέτες, τάρτα με φράουλες, φράουλα παγωτό, φραουλίτσα πιτζάμα, φραουλίτσα τοιχογραφία στο δωμάτιό της, και τώρα φράουλα και σε σκουφί!

Έχω όμως ήδη παραγγελίες για βατομουράκι (μωβ), πορτοκαλάκι, και καρπουζάκι (καρπουζί με ρεβέρ πράσινο και χαντρούλες για σποράκια).